Begin februari werden lezers van online nieuwsdiensten opgeschrikt door de stellingname van Kurt Sibold, voorzitter van Microsoft Duitsland, tegen het gebruik van open broncode software in het Duitse parlement. Daarmee trok hij dan ook internationale aandacht op een discussie die al veel langer bezig was.

Een aantal Duitse parlementsleden namen het initiatief om de discussie te starten over het gebruik van vrije software in het Duitse parlement en instellingen. Er verschenen uitgebreid geargumenteerde teksten waarin wordt bekeken welke voordelen het zou hebben voor de maatschappij om open broncode software te gebruiken. Op www.bundestux.de verscheen een openlijke oproep voor de invoering van vrije software in de Bundestag

Kurt Sibold schrijft dus op 01/02/2002 een open brief aan de parlementsleden die als voortrekkers de petitie ondertekenden. In die open brief herhaalt hij eerst de standpunten door er uitvoerig uit te citeren. Hij lijkt vooral aanstoot te nemen aan het idee dat het de plicht zou zijn van de staat om op vrije software in te spelen. Hij concludeert daar dan uit dat een staat die dat niet doet dus ondemokratisch zou zijn.
Daarna trekt hij van leer over de economische gevolgen voor zijn bedrijf en zijn medewerkers. Het enige resultaat, vindt hij, is dat zijn firma en hun produkten openlijk gediscrimineerd worden. Hij roept vervolgens op tot een zakelijk gesprek over de kwestie.

Maar wie even rondkijkt vindt een ander soort reaktie van Microsoft midden december 2001. Het PR-bedrijf Hunzinger Information AG ("Public Relations und Politikkommunikation") werd toen ingezet om in een schrijven aan de parlementsleden de open broncode software in verband te brengen met de dreiging van computer-terreur. (Heise-online heeft blijkbaar een exemplaar in handen gekregen, en citeert eruit - 18/12/2001). Deze verdachtmaking vindt bij beveiligingsexperten echter geen genade. Het is in de praktijk juist een combinatie van zwakheden van Microsoft-software die heel wat IT-ers kopzorgen baart. De talrijke virussen en wormen die regelmatig de pers halen tonen dat aan. Gebruikers zitten vast aan een combinatie van programma's en zijn afhankelijk van 1 leverancier voor informatie over en verhelping van het probleem.
Bij vrije software geeft het vrije inzicht in de broncode een onbegrensd aantal experten mogelijkheid tot reageren en interpreteren. De tegemoetkoming van Microsoft om een beperkt aantal partners - mits strenge juridische indekking - inzage te geven in bepaalde stukken van de broncode vormt daar geen overtuigend antwoord op.

Andere tegenstand kwam er van het VSI ("VSI-Verband der Softwareindustrie Deutschlands e.V."). Een van de argumenten is daar dat de ondersteuning en de toekomstige ontwikkeling van de vrije software onzeker is. Maar de faillissementen en verschuivingen binnen de informaticasector maken duidelijk dat commerciele software daar ook maar weinig harde garanties kan bieden. Een grote reus die een klein gespecialiseerd bedrijf overneemt kan met een pennestreek beslissen dat een produktreeks ten einde is.
Rudolf Gallist, voorzitter van VSI vraagt zich verder af of men met deze petitie de hele traditionele Duitse software industrie op de helling mag zetten, en lijkt hier dus ook de economische kaart te trekken.
Heise online is ook hier weer fijntjes met zijn commentaar: ze merken op dat de argumenten bekend voorkomen, en herinneren zich dat Rudolf Gallist twee jaar daarvoor nog voor Microsoft werkte.