Plug into the News
La musique fait la force: Muzikale basisbeweging op komst (Cybrarian, 14/05/2002)
muziek: Muzikanten komen in opstand, ook bij ons
(Jan Claus, 14/02/2002)
music: Als we er nu toch ook niets aan overhouden -
Courtney Love rekent (Cybrarian, 15/02/2002)
Bundestag: Niet iedereen opgezet met petitieaktie voor
vrije software in het Duitse parlement (Cybrarian, 02/2002)
Dec 2001: Rechten op taal, Artiesten komen in opstand,
Vrouwen en Vrijheid, Pers: DMCA onder vuur, overzicht Software Licenties
|
|
|
|
|
Listen to the music (if you pay for it)
Terwijl de platenfirma's steeds meer greep proberen te krijgen op de verspreiding
van digitale muziek om "de rechten
van de muzikanten" te vrijwaren, roeren de muzikanten zich nu zelf ...
Courtney rekent ons voor
Toen de Napster rage woedde en de platenfirma's hun offensief inzetten voerden ze
daarbij enkele artiesten op.
Die waren daarvoor door de platenfirma's gerecruteerd, en spraken vanuit dat
standpunt. Dat werd echt duidelijk
toen verscheidene artiesten in de tegenaanval gingen met een onafhankelijk standpunt.
Zo ook Courtney Love (van de
groep "hole") in juni
2000. In een artikel dat verscheen op de website www.salon.com trok ze van leer tegen
het winstbejag van de
platenfirma's.
Ze nam het systeem van de contracten onder de loep: een veelbelovende rockband krijgt
een royaal contract aangeboden
met 20 procent royalties en een voorschot van een miljoen $, een optimistisch
scenario. En dan begint ze haar
berekening:
- een half miljoen kost de opname van het album
- ze geven 150.000 uit voor het betalen van de groepsmanager en de persoonlijke
managers
- ze houden 350.000 over waar ze op belast worden, wat netto 180.000 overlaat.
Het komt er dus op neer dat ze ieder 45.000 over houden om van te leven, een jaar
lang, tot het album uitkomt.
Het album komt uit en wordt een hit, er worden 1 miljoen exemplaren verkocht
(uitzonderlijk gunstig uitgangspunt
alweer). Ze brengen 2 singles uit. Daar horen natuurlijk videoclips bij. Die kosten
een miljoen, waarvan de
helft uit de royalties wordt afgehouden. De band gebruikt ook 200.000 voor een
tournee. Daarnaast geeft de
platenmaatschappij nog 300.000 uit voor radiopromotie; dat is de manier om de muziek
te pluggen.
Al deze kosten samen, en het terugbetalen van het voorschot levert de groep dus een
schuld op van 2 miljoen.
Stel dat alle 1 miljoen platen voor de volle prijs verkocht zijn, dan houdt de groep
daar 2 miljoen royalties
aan over.
Netto resultaat voor de groep: 2 - 2 = 0 !
Hoe vergaat het de platenfirma? De omzet was 11 miljoen.
De kosten waren als volgt: 500.000 om de cd te produceren. 1 miljoen voorschot voor
de groep. 1 miljoen video-
kosten, 300.000 radiopromotie, 200.000 toer, 750.000 royalties.
De platenfirma doet natuurlijk de marketing. Dat gaat over posters en allerlei
marketingmateriaal, en alle
aktiviteiten die daarbij komen kijken, kost 2,2 miljoen.
Resultaat voor de platenfirma: 11 - 4,4 = 6,6 miljoen.
Resultaat voor de groep: geen geld om te investeren in toekomstige projecten, dus de
afhankelijkheid van de
platenfirma blijft. Meer nog ... als je naar de hoes van hun album kijkt zie je daar
"copyright 1996 DitendatRecords". In tegenstelling tot een boek, waar de auteur de
rechten heeft en ze
onder contract aan een uitgeverij uitgeeft, is bij de muziek de platenfirma houder van
de rechten van het werk.
In de rest van het artikel bekijkt Courtney Love van dichterbij hoe de
platenmaatschappijen hun contracten opstellen, wetten
deden aanpassen in hun voordeel (en in het nadeel van de artiesten), en hoe de RIAA
(vereniging opgericht door de
4 grootste platenmaatschappijen) omgaat met de "40 billion-a-year business". De
platenfirma's controleerden de
verkoop en de promotie, en artiesten moesten erlangs om bv op de radio gespeeld te
worden. De mogelijkheden van
het internet bedreigden de macht van de platenfirma's. Plots waren er andere
mogelijkheden voor artiesten om
muziek te verspreiden, buiten de platenfirma's om, niet beperkt door verworven
zendtijd op radio of de plaats in
de rekken van de platenwinkels. Het ergste wat de platenfirma's kon gebeuren was de
controle over het medium
verliezen, en dus gingen zo over tot aktie.
Artiesten daarentegen zouden helemaal niet zo bang zijn van de nieuwe
verspreidingsmethoden. Natuurlijk willen
ze ook rechten op de muziek. Maar omdat ze nu zo weinig overhouden voor een beperkte
verspreiding kunnen ze met
nog minder tevreden zijn voor een onbeperkte verspreiding. En dan hebben ze de band
met de fans toch weer
terug meer in eigen handen. Want de platenfirma's werken in functie van mogelijke
winst, niet in functie van
smaak. Dat betekent dat er factoren meespelen die niets met de muziek op zich te
maken hebben: management -
vriendjespolitiek - promotiepolitiek - boekhoudkundig jaar van uitbrengen - plaats
in de platenbakken - hit
in andere plaats - gelinkt aan een film - teveel benefiets, niets aan verdiend -
radiovriendelijk geluid ...
Wat ze verder denkt over "middlemen", de artiest als "content provider", de artiest
als "merknaam",
"sponsoring", artiest in "loondienst" enz kan je lezen in de oorspronkelijke tekst.
Cybrarian, 15/02/2002
Bron: "Courtney Love does the math"
Links: http://www.salon.com
 |
