Vestigt Duitsland als eerste in Europa een DMCA-achtige wet?

Rechten op taal
Tijdens de Kerstdagen verslikte ik me haast, neen, niet in het eten, maar wel in de nieuwe juridische procedure die door Microsoft aangespannen werd. Alhoewel je zou verwachten dat Microsoft vooral zaken aanspant wegens van hen gestolen en gebruikte programmacode in andere produkten, vallen ze mij tegenwoordig vooral op door hun lange taaltenen. Ik herinner me nog dat een Duitse Linux-gebruikersgroep op hun website een grapje maakte over de toenmalige Microsoft-slogan "Where Do You Want To Go Today?" : ze zetten als titel van hun website: "Where do you want to go tomorrow". Goed gevonden denk je dan, maar toen Microsoft met juridische stappen dreigde vanwege, tja vanwege wat eigenlijk, haalde de Duitse club maar hun slogan weg. Microsoft vond de slogan te gelijkend met die van zichzelf en zag het als een inbreuk. Zelfs als MS geen enkele kans zou hebben om die juridische slag thuis te halen, beslisten de Linux-enthousiastelingen dat ze zich liever met programmeren bezighielden dan met collectes om hun advocaten te betalen. Een gelijkaardig voorval doet zich voor onder de kerstboom. Daar ligt zo goed als het nieuwe produkt van een bedrijf dat het mogelijk maakt meer software op een Linux systeem te draaien door een extra laag software die ook programma's voor het Windows platform verstaat. Het bedrijf maakte een combinatie van de namen LINux en winDOWS en noemde het dus LINDOWS. Dat trok de aandacht van de jongens van Microsoft, die tot de conclusie kwamen dat de naam opzettelijk zo gekozen was dat de consument zich zou kunnen vergissen, omdat er maar 1 letter verschil is tussen Windows en Lindows. Eigenlijk klopt dat natuurlijk niet, want hun produkt heet "MS Windows". Maar als klant zou ik een proces aanspannen wegens smaad: hoe dom denken ze eigenlijk dat we zijn?

Bronvermelding: Het nieuwbericht over Lindows las ik op ZDNet.

Artiesten komen in opstand
Platenfirma's voerden een heroische strijd tegen de verderfelijke kopieerwoede die op het internet heerste. Daarbij richtten ze hun pijlen niet zozeer op wie een illegale kopie maakt van een auteursrechtelijk beschermd werk, maar vooral op de uitbaters van systemen waarlangs digitaal materiaal gekopieerd wordt. Menig systeem moest na een juridische veldslag al de deuren, of moet ik zeggen de modems, sluiten. De officiele politiek daarbij is dat de rechten van de auteurs van gekopieerde werk beschermd moeten worden, en heel wat artiesten lieten zich daarbij voor de kar van de platenmaatschappijen spannen. Maar de onbeheersbare sluitingsdrang lijkt een andere agenda aan het licht te brengen: veel interessanter is het de controle op het verspreiden van digitaal materiaal te verwerven. Heel wat van die auteurs zijn wakker geschrokken toen ze ontdekte dat in die juridische procedures door de platenfirma's rechten op nummers geclaimd werden, waar die rechten helemaal niet in handen waren van die maatschappijen, maar bij de artiesten zelf berustten. Ze vrezen dat de platenfirma's de hele digitale handel exclusief in handen probeert te krijgen, waardoor de artiesten in hun mogelijkheden beperkt worden: ze moeten dan een contract tekenen bij een platenfirma, terwijl ze als beginner misschien liever op een meer onafhankelijke manier hun muziek willen verspreiden. Meestal is het hen bv niet toegelaten om muziek op een gratis downloadsite te zetten als ze dat willen. Het contract bij de platenfirma legt meestal ook al veel vast over de verdeling van de opbrengsten van muziek als die een success wordt, waarbij de artiest de controle over zijn werk verliest. Daarom werd de Recording Artists Coalition opgericht. Alanis Morissette getuigde dat zij beginnen beseffen is dat voor de meeste artiesten die zogenaamde (internet-) piraterij in hun voordeel heeft gewerkt.

Bronvermelding: ArtistsAgainstPiracy.com, BusinessWeek Online, www.wsj.com.

Vrouwen en Vrijheid
Bij de vakttijdschriften die ik lees valt me op dat in de wereld van de vrije software vrouwen duidelijk naar voor stappen. In verscheidene tijdschriften trof ik al een voorwoord van een vrouwelijke chef-redaktie aan. Laatst ontdekte ik freeX, een tijdschrift voor de Linux, BSD, en Unix wereld, dat tweemaandelijks uitgegeven wordt door Computer und Literatur Verlag (www.cul.de). Het voorwoord spreekt over de vierjarige geschiedenis van het tijdschrift voor vrije unix-varianten, en is geschreven door Rosa Liebl.
De tijd dat alleen mannen als specialist opdoken en daaruit auteurschap konden putten is gelukkig voorbij. Onlangs zag ik een boek, ik denk over PHP, geschreven door Stephanie Teufel, een naam die ik kende als medewerkster van Linux User (www.linux-user.de).

Bronvermelding: linux user (D), freeX (D-A-CH).

De Pers: DMCA onder vuur, software licenties overzicht
De DMCA, de grootste hold-up op auteursrechten door de Amerikaanse muziekuitgevers ooit, laat zijn sporen na. Het werd tijd dat de achterliggende beweegredenen voor de DMCA, en de gevolgen voor Europa eens grondig onder de loep werden genomen. Dat deed Linux Format (www.linuxformat.co.uk) in zijn speciaal kerstnummer LXF 22, 2001, onder de titel "What On Earth is the DMCA?"
Het Nederlandse Linux Magazine (www.linuxmag.nl) - dat zich trouwens ook tot Vlaanderen wendt - heeft op p.16 een artikel met een overzicht van softwarelicenties. Er wordt onder meer gesproken over de BSD, GNU GPL en LGPL, artistic license, public license, shared source license, en auteursrechten. Als je zelf bv software ontwikkelt, en overweegt om die onder een of andere vorm vrij via het internet te verspreiden, krijg je hier goede tips, en eveneens enkele interessante links. Hou er toch rekening mee dat er tussen Vlaanderen en Nederland juridische verschillen kunnen bestaan: we zouden graag te weten komen of er binnen Belgie of Vlaanderen ernstig onderzoek is gedaan naar licenties voor het "vrijgeven" van werk.

Bronvermelding: Linux Format (uk) dec 2001, Linux Magazine NL dec 2001 jr 2/n 6.

CopyLeft.be - CopyLeftCops - MixNix - News - Geschiedenis - Links - Chat - About

Cybrarian & Think Twice